|
|
MEU AMIGO EU TIVE UM SONHO
MEU AMIGO SONHEI COM VOCÊ E VOCE ESTAVA BEM E ME SORRIA CHAMOU-ME PARA IR NUM LANCHE NA SUA BELA E ANTIGA MORADIA ONDE FIZEMOS GRANDES CANTORIAS REUNIU TODOS OS CHEGADOS E DISSE QUE LOGO PARTIRIA IA PARA QUALQUER PANDORA IRIA VIVER DO QUE CONSEGUISSE EM QUALQUER PRAIA DO NORTE
IA PARA LONGE DA INQUIETAÇÃO DOS LENTOS PASSARES DE DIAS MUITO MAIS DA IGNARA AGONIA IA PARA LONGE DAS CORRERIAS QUE PARA LUGARES SÓ PATINOU IA DAR UMA BELA BOTINADA EM TUDO E ALI A TODOS MUITO QUE AGRADECIA SE DESPEDIA COM MUITA PAZ E ALEGRIA E PARA ESTA LIDA NÃO MAIS VOLTARIA ENTÃO PARA O ADEUS FINAL NOS QUIZ IA COMER LÁ SÓ DO QUE COLHESSE MAS SÓ QUERIA VIVER NA CALMARIA TER DINHEIRO SEM MUITO DEMASIA E VIVER UM AMOR QUE LHE APRAZIA DIZIA QUE A TODOS TINHA NA MÃO COM MUITO GRATIDÃO NA MEMÓRIA E BEM DENTRO DO PEITO NOS LEVAVA MAS QUE DESTA IDA NÃO TINHA VOLTA VOU PARA A PAZ VOU PARA O SILÊNCIO O QUE AQUI NA CIDADE NUNCA TINHA
QUERO VIVER SEM TER MÁS NOTICIAS NEM AS BOAS QUE NADA ME DIZEM QUERO BATER PAPO TODOS OS DIAS QUERO VER DE LONGE O RESSURGIR DA ANSIADA AURORA DE NOVOS DIAS
"A ânsia pela aparência externa criou a “caricatura do ser humano” hoje predominante". Abdruschin em Na Luz da Verdade – A ferramenta torcida - www.graal.org.br
|
Poeta
|
|
|
|
Es que lo que pasa es que cuando duele puedo escribir, pero cuando duele mucho prefiero no hacerlo para no desangrarme en llanto.
Como una ola vas y vienes y arrastras con tu blanca espuma los castillos que a sueños construimos, sigues tranquila buscando playas nuevas en busca de sueños constructores de castillos.
Una distracción es suficiente, un lamento orgulloso a lo que eres, una comparación odiosa a quien te ama, son el motivo de emprender el viaje, dejando los restos de arena sin princesa.
Compartir el amor es la grandeza que nos hace mas humanos y sensibles, que después de un tiempo seria completo, no elegí vivir mi vida, elegí por constructor de sueños llenar de castillos muchas playas.
Demasiado tarde llego a mis playas tu dulzura, ya había ahí restos de arena, la ultima ola barrio con todo, pero dejo el esfuerzo colgando sobre mis brazos y sin pensar en egoísmos lo comparto.
Ola casi perfecta me abandonas, pero aquí queda el recuerdo de tu paso, el amor que no aceptaste lo brindo por completo a todas las arenas que pisaste
|
Poeta
|
|
|
OP EEN BRUG... EN UN PUENTE...
El alma de la noche duerme. En las señales de humo de los sueños. De ziel van nacht slapen. In tekenen van rook van dromen. De koude zon op de heuvel. Verse sneeuw in de hoop. Del sol frío en la colina. De la nieve dulce con la esperanza.
En un puente... Op een brug...
En el fuego de la memoria. Más allá de la ceniza. In het vuur van het geheugen. Afgezien van de as. Afgezien van de sterren. Afgezien van de horloges. Más allá de las estrellas. Más allá de los relojes.
En un puente... Op een brug...
Una noche tibia. El agua. La sed. El viento. Een warme nacht. Het water. Dorst. De wind. Ze lopen en rust in de schaduw. Van de tijd. Onder de huid. Caminan y reposan en la sombra. Del tiempo. Bajo la piel.
En un puente... Op een brug...
En el aliento de arcilla. Campanas. Hojas. En la espiral de la vida. In de adem van klei. Campagnes. Bladeren. De spiraal van het leven. De pijl van de dood. De ziel is uitgebracht op een brug. En la flecha de la muerte. En un puente el alma se libera.
Autor : JOEL FORTUNATO REYES PEREZ
|
Poeta
|
|
|
|
[img align=right width=300]Um momento de liberdade, [/img] Momento
Um momento de liberdade, entre mentes, é entender, ser vida uma oração repetitiva que a cada um é dado o momento de entender sentido e direção; e só ao perseverante perceber infinitamente que a cada verso a cada instante seu significado amplia em sutileza e alcance.
|
Poeta
|
|
|
|
Quero ver você feliz, meu bem, porque assim ficarei feliz também.
Vamos nos doar ao amor então. Amor livre, sem prisão.
Um amor tão grande assim, não cabe dentro de mim. Eu preciso dividir então: fique com uma parte do meu coração. . A.J. Cardiais 15/09/2012 imagem: google
|
Poeta
|
|
|
|
Este artículo o categoría puede incluir contenido sensible. ¿Seguro que quieres leer?
cami gold en tu cumple lo mejor es tener tu amor tu sed tu deseo de quererte bien ,de tenerte siempre amor simplemente amor te quiero te siento aqui en mi voluntad de amar de querer de sentir por siempre tuyo porque brillas co0mo el oro y tu amor es para siempre por tu mor por tu deseo por tu razon por siempre vos
|
Poeta
|
|
|
|
Este artículo o categoría puede incluir contenido sensible. ¿Seguro que quieres leer?
roxy,amor oculto en tu necesaria voz en tu cuerpo expectante de deseo y de pasion por lo que ambos sentimos por lo que ambos queremos de sentir de tener tus ojos y tu boca que me da siempre mas amar es sentirte cerca de desearte aqui junto a mi por eso sera que te quiero por eso sera que te tengo distante pero aqui estas como un sentimiento de lo oculto
|
Poeta
|
|
|
|
Queria poder colher com as minhas mãos, os sonhos e torna-los realidade. Voar até ao infinito brincar com o sol poente, embrulhar-me numa nuvem branca e pairar entre o azul do céu e o mar. Muitas coisas mais inquietam a minha alma, mas sou um farrapo sem peso, nem cor, que esvoaça ao vento, umas vezes rente ao chão, pisado de vez em quando, por distracção de alguém. Peregrinos sem destino, sem caminho, perdidos num mar de pranto, erram por lugar nenhum. Não o sabem, não o sentem, só muito tarde dão conta que foram usados, que se alegraram com momentos de falsa felicidade. Desconfiar de “amigas” que telefonam assiduamente, alguma coisa querem para seu proveito. Vender alguma coisa, pedir um favor, depois de terem o que queriam, não voltam a entrar em contacto. Tudo no fundo é por eles, abençoados somente os que por razões que não entendo, nunca sentiram que nada significaram, que tanto faz serem ricos ou pobres. São sempre queridos e amados. O que sobra do prato da comida que quando nasci Deus me deu, umas migalhas restam, penso que foi o que sempre tive e pensei que estava cheio de iguarias. Com pouco me contentei, com um nada vivi, senti-me princesa, sem castelo, tive muito carinho, sem o ter. Hoje sei que me usaram, inocência a mais é estupidez, mas pelo menos tinha um caminho, um destino muito diferente do que hoje é. Talvez em algum momento a felicidade do meu futuro tenha passado por mim, não discerni nem vi. Ele passou e nunca mais voltou. Vazio imenso, na penumbra do entardecer, choro e lamento, mas ninguém vê. Não quero, não devo mostrar como estou. Ninguém precisa de saber, quero que pensem e sintam inveja da minha alegria e boa disposição tirada a ferros sabe Deus como e ser sempre aquela que pensaram que eu era. Quem por mim vela e me aconchega, não pode sentir como vivo, não tenho esse direito. Dar felicidade a quem devo, é ainda o que posso fazer. Assim recordar-me-ão como eu desejo. A sempre jovem e alegre Carminha, que animou a toda a gente. Com pouco, seria feliz. Talvez ainda o possa ser. Talvez encontre um caminho onde possa andar com passo seguro, sem ser usada.
Porto,7 de Setembro de 2014 Carminha Nieves
|
Poeta
|
|
|
|
Junto a la voluntad nace una rosa, como la ola del mar trae la arena, como la sangre corre por la vena, la vida tras la muerte ya reposa.
No vuela por placer la mariposa, ni tampoco es casual la luna llena, como el odio al amor que lo envenena, cual cubre al que está muerto negra losa.
Mejor mentir en verso que en la prosa, mejor llevar a cuestas quien no pesa, y el día ver nacer cosa asombrosa,
¿A caso nos sorprende la sorpresa, cuando de ella esperamos poca cosa, cuando sin esperar todo regresa?
7/9/14 j.ll.folch Licencia Creative Commons Las sorpresas por j.ll.folch se distribuye bajo una Licencia Creative Commons
|
Poeta
|
|
|
|
[img width=300]http://www.sebikes.com/wordpressfiles/wp-content/uploads/2011/01/critical-3.jpg[/img]
Domingo E num domingo perdido Me encontrei, em um olhar Tipo um sol noturno Inimaginável Um quadro até então despercebido Pendurado no coração Esquecido no mofo Do medo Do desânimo E das noticias de jornal Um quadro cheio de sonhos De poemas e rimas Absurdas Tipo Por amor Amar E na estrada, o mar brilhou Tentando Refletir, e rimar. Tipo tentar, repetir Todo dia Sem desistir. De ser feliz Limpei a casa Pôs o telefone no gancho Abri as janelas, as portas E fiquei Eterna Mente A disposição.
|
Poeta
|
|