Poemas :  Benditas pausas
Por supuesto que no puedo dejar de resentir
las secuelas de tu ausencia, que hiela mi alma,
oquedad de sensaciones inconclusas, difusas…
espacios inanimados que desalientan sin ti y
otra vez la parsimoniosa lentitud en el tiempo
que desespera, ahoga… refrenando ilusiones.

Me alarma no tener rigor y vigor en mis manos
que no se templan con las delirantes caricias,
con la tangible paranoia que desborda tu figura,
de la fresca brisa cabalgando desde las comisuras
de nuestros besos o perder el minucioso repaso
de cada recoveco de tu piel extasiando el tacto.

No puedo acertar sobre si son benditas o terribles
estas pausas que traen la implacable añoranza,
también desde la sangre hirviendo en mi laberinto
o la tortuosa espera de nuevas tórridas erupciones,
desde las que fluirán más declaraciones y muchos,
muchos nuevos e inaudibles te amo, te quiero más.

No puedo no, dejar de cantar mientras llegas o
mientras llego, mientras te sueño hasta insomne,
en el áspero aire sin tu aroma violentando mis deseos,
sin tu sonrisa inundando de ilusiones y alegría mis días,
pero con toda la carga de pasión y nuevas fantasías
que nos hagan reinventar y multiplicar amarnos más.
Poeta

Poemas :  Oitavo sentido
Oitavo sentido
Nas zonas erógenas dos meus sentidos,
os nervos sensitivos
causam-me um clímax irreal...

Às vezes entro num êxtase mental,
e tenho sensações emocionais,
casuais, sensuais
e muitos “ais”
dos sexuais.

Gozo, em plena madrugada,
com o bafo frio do orvalho
em meu corpo...
Gozo, em plena praia,
com os “chuás”
das ondas na areia...

E assim vou gozando:
emocionalmente,
casualmente
sensualmente
e muitas outras mentes
dos sexualmente
aptos
a gozarem esta vida.

A.J. Cardiais
26.03.1982
imagem: google
Poeta

Poemas :  ¡Ah!
¡Ah!
Debo evitar sentir temor
y que su sombra coja color;
¡ah, sino cenizas volverán
amedrentar tós mis sentidos!
Las gotas tristes se caerán
sobre el corazón abatido,
ya sin razón ni escuchará
si como sonámbulo anda herido,
y a su pasado regresará
cuando el amor haya perdido.

Julio Medina
31 de mayo del 2015
Poeta

Poemas románticos :  camila mi unico y verdadero amor
camila mi unico y verdadero amor
te amo
como te quiero camila
sos lo mas
envuelto en mis sueños
te llevo en el alma
porque amarte es tenerte
es sentirte
tus ojos me dan la respuesta
tu boca me da tu deseo
amor de amor
te siento
te presiento
te necesito
por sobre todo estas vos
porque sos simplemente
la mejor
Poeta

Poemas :  Y de todos modos
Y DE TODOS MODOS
(Vladimir Maiakovski)

La calle se ha hundido como la nariz de un sifilítico.
El río es voluptuosidad que se prolonga en saliva.
Lanzando su ropa interior hasta la última hoja
los jardines yacen derrengados obscenamente en junio.
Salgo a la plaza,
me pongo en la cabeza
la calle ardiente, como una peluca roja.
Los peatones me eluden con temor: en mi boca
agita las piernas un grito a medio masticar.
Pero no oiré un reproche, no escucharé ladridos,
y habrá flores a mis pies como a los de un profeta,
porque ustedes, narices hundidas, lo saben muy bien:
yo soy su poeta.
¡Vuestro juicio final me da tanto miedo como una taberna!
Pero tan sólo a mí, a través de edificios en llamas,
me sacarán en andas las prostitutas como a efigie sagrada,
y me mostrarán a Dios en su descargo.
¡Y Dios llorará leyendo mi brevísimo libro!
Hecho de temblores en compactado ovillo, no de palabras;
y echará a correr por el cielo estrechando mis versos
y los recitará a sus amigos conteniendo el aliento.
Poeta

Poemas :  É Melhor Morrer
É Melhor Morrer
Acostumei-me com a ideia de morte...
Hoje vejo que quem morre,
não poderia ter melhor sorte.

Só por deixar esse mundo
de gananciosos
de invejosos
de astuciosos
de políticos corruptos
de mafiosos
de drogados
de bandidos por todos os lados...

Esse mundo de concreto
e cimento armado.
Esse mundo adoentado;
transfigurado pela “evolução”,
sem poder dar uma solução...

É melhor morrer, meu irmão.

A.J. Cardiais
13.08.2010
imagem: google
Poeta

Poemas :  Sinceridade
Sinceridade
Já tentei falar de amor
sem nada estar sentindo...
Mas as palavras perceberam
que eu estava mentindo.

O que elas fizeram???
Se afastaram.
Deixaram-me só.

Tentei levar adiante,
mas não consegui.

O poema está lá,
esperando eu concluir.

A.J. Cardiais
09.01.2011
imagem: google
Poeta

Poemas sociales :  TÌTERES DE LA VIDA

El contrato de vivienda social,
desde antes de venir al mundo lo he firmado,
me obliga a comportarme en sociedad
aunque en mi soledad sea un mono disfrazado

Acaso no somos todos monos amaestrados?
Acaso no venimos a un mundo donde todo esta dado?
Un pájaro entre su jaula sigue siendo ave
pero aprisionada al fin y al cabo

Un carrusel impredecible e indiferente
andando sobre la espina dorsal del universo,
unos monitos con trajes a la moda
alardeando una inteligencia de perno

Viviendo una vida llena de reglas
incluso cuando ni conciencia tenía de las cosas
mi origen y mi nombre me otorgaron
pero dicen que El Señor desde el cielo planea así sus obras

Cultura, política, economía
valores, normas, moral
Quién dice cómo tienen que ser las cosas?
Quién dice que estudiando soy menos animal?

Quién se inventó esta cosa que llaman civilización?
¿Pensarían que era buena los indígenas hace 500 años
cuando las mujeres en taparrabo no inspiraban el morbo
cuando desconocidos a sus familias aniquilaron….?

Todo en nombre de una idea,
en la defensa de lo que para ellos era lo correcto
no juzgo mi historia y mi pasado
no hay por qué quererlo perfecto

Pero en este momento me pregunto,
Mis ideas en realidad son mías?
soy vocera de un titiritero?
soy una inconsciente existencialista?
o una socialista sin remedio….


AURIS
febrero-2010
Poeta

Poemas :  O poeta está por aí...
O poeta está por aí...
O poeta está por aí:
namorando as paisagens,
desenhando imagens
e se comovendo
com problemas alheios.

O poeta quer dizer
pra que veio
no meio
desse engarrafamento
de emoções.

O poeta passa por situações,
que nem os versos
conseguem entender...

O poeta, para sobreviver,
tem que alimentar
uma matilha de ideias
e sacrificar as dores
com palavras.

A.J. Cardiais
01.12.2010
imagem: google
Poeta

Poemas de esperanza :  Mi señor... Jesús
[img width=400]http://img1.picmix.com/output/pic/original/4/8/5/5/3295584_e1981.gif[/img]


Señor,
pido hoy y siempre,
para aliviar este corazón
ha sido gravemente herido.

En mis algunas oraciones
Miro hacia atrás en mi pasado,
Comparar con el presente
Les recuerdo que me enseñaron.

Transmitido a través de mi padre,
Cuando era muy joven
Nunca valorado lo que me diste
No sé si me lo merecía.

Cuánto he perdido,
y cómo aquellos que aman
padecerem sin nada que hacer
ganarse la vida que llevamos.

Hoy Dios...
Pido con toda mi alma
la fe en ti. Oh Jesús
curar mi ser.

Mi corazón está enfermo
Pero enfermo y dominado
horribles sentimientos
Eso me hace sufrir.

En esta vida se cosecha lo que siembra
y todo lo que te pido hoy señor
a retirarse de mi corazón
el dolor, la rabia, los odios y rencores.

Son terribles sentimientos
son como espinas hiriendo a
todo nuestro ser se convierte en
amarga, dolorosa y triste.

Me gustaría despertar mañana
ver la felicidad en la risa de mi hijo
ser capaz de mirar su rostro angelical
y hablar... amor mamá feliz hoy

Y siempre, porque soy libre,
Te amo, vida amorosa,
Volveremos pronto será nuestro
Página de inicio!

27.05.215

ltslima

Poeta