Poemas de tristeza :  Ausencia y olvido
Ausencia y olvido
Lo siento, sé que de mí te vas,
este inicio frustrado es una barbaridad,
y más nunca volverás,
el amor queda en disparidad.

¡Ahora quizás quieras odiarme,
y le dirás a todos que jugué contigo!
¿Sabías que a tu amor quise acercarme?
La dejadez fue mi delito y castigo.

Pero nunca hiciste tu parte,
no solo al hombre le corresponde seguir al amor,
anhelaba buscarte,
entregarme a tus brazos fue cautivador.

No me odies, no existe razón para hacerlo,
los hombres y las mujeres tenemos defectos,
el amor llega, y se va, todos deseamos tenerlo,
por quererte de lejos confundió el trayecto.

¡Hay tantas tentaciones en la ausencia y el olvido!
Son espejismos que interfieren el idilio
sorprendiendo al corazón distraído,
y lo dejan herido, pidiendo auxilio.

Pero más no te puedo decir,
ya nada se puede remediar,
sé feliz, busca otra manera de vivir,
el destino no se puede cambiar.

Julio Medina
10 de octubre del 2011

Poeta

Poemas :  MEUS OLHOS NEGROS DIZEM
Um anjo armado de tralhas e embustes me espiona
deitado no teto do quarto
flutuando sonhos perversos
é aonde o animal em mim enfrenta a Noite
e do sangue da barbárie colhe uma flor feita de música
eu visto no rosto o reinado cheio de horrores da monotonia
só p'ra passar na vistoria espiritual

Meus olhos são negros: tenho que entender o ouro da bússula
meus olhos negros dizem - não preciso ser vesgo
p'ra trombar com o seu amor
porque no atrapalho apenas na timidez
sexualizo teu sorriso

Mesmo assim finco adagas nos babacas
uma nova ordem exige visão elevada
e pássaros de rapina na dedução
a estrela da lei não é para brilhar no peito aberto
troque os segredos mal assombrados da escritura
a estrada é curva porque a lógica nunca é aparência
mas a égua que eu chamo empina as ancas porque sei teu nome

o pescador tira do mar o eco da pedra da lua
minha capa é o olhar piscado da noite, meu bem,
nela, guardo teus gemidos de amor que me orientam a aurora
Poeta

Poemas surrealistas :  Dormir sentado
DORMIR SENTADO

Una
Vez
Dormido. ¡Contemplaba un sueño!.
Atrás
Del alma y delante del cuerpo.
Como la presencia.
De cada ausencia. ¡Se encuentra!.

Sentado, de la manera que quiere,
las raíces habitar,
en los ojos el bien que vieron,
arrastrado por las turbulentas,
aguas en el día, de pequeñas noches,
murmurando los búhos,
a la orilla de un ancho río,
y con los sueños del polvo,
divirtiéndose toda la mañana,
florecida entre espinos,
con una ramita una noche invernal,
rota. ¡Sentado dormía!.

Y
Veía
Como. ¡Estaba solo la blancura en cada hueco!.

Y abría después, el sello que habría visto.
Cerrado como abierto. (Simultáneamente recordaba).
Por la cerradura de la ventana abierta.
El mismo ninguno era, por todas partes.

¡Más allá!.
Al dormir sentado. ¡Por el más allá!.

Sonríe un pastor inclinado al verse,
consagrado entre mil muertes guardianas,
acompañado del dador de la vida,
sin jugar con el aliento de ese trocito,
suspirando con el viento rítmico,
de madera, de brumas, de pesado espacio,
y arrogante altura.

En el índice mismo de un número,
sentado.
En la cuadrada incógnita del aire,
sentado.
En la punta líquida del punto,
sentado.
Con la intersección del siglo,
Dormir con el plano pleno del vacío.
Dormir.

Con la recta curva del hablar.
Esta ocupado.
De dos en dos, con los dolores haciendo cuentas,
como simple jornalero, y nada pasa,
ya perdido es lo perdido, con las horas,
y entre las horas sumando solo relojes,
al buen servidor de cifras.

Y
En el dormir sentado estaba:
¡Contemplando al sueño!.
De manera que veía, aquéllo que uno encuentra,
en el infinito.
Donde...
No hay esperanza sin engaño.
No hay culpa con falsedad.
No hay futuro sin pasado.

En el dormir sentado.
Contemplar.
En un amanecer tardío.
Contemplar.
Un cielo anochecido.


Autor: Joel Fortunato Reyes Përez
Poeta

Frases y pensamientos :  INJUSTICIA

¿Cómo podría haber pensado, que ha tantos que he dado, cariño, en la vida, me lastimarían tanto?
Mi vida he dejado de vivir para dedicarme, a crear a educar, a hacer de todo para que pudiera tener sus brazos hoy apretándome y dándome coraje. En su sitio, tengo faltas de respeto, de prepotencia, ¿cómo fue posible esto?
Desilusionada, triste, miro a mí alrededor y nada hay. Tendré que vivir, olvidar todo y hacer de cuenta, que nascí huérfana, que soy sola, que solo tengo por compañía, mis recuerdos. Endurecer mi corazon, olvidar, ir adelante, sin ilusiones, los actos dicen todo, ya lo entendí. Nada soy, nada de lo que he dado tiene vuelta, ¿qué me resta?
Pues coger la ternura que me regalan los que hace poco tiempo ni sabía que existían.
Así nueva vida, me espera, no se por cuanto tiempo, lo único que estoy segura es que mis amores del pasado, velando noches enteras su sueño, alimentando, dando todo de mi terminó. Crudo, duro, doloroso, así es.
Era un rio, era cristalina, de agua pura, con cuidado vos he llevado en mis aguas, con cuidado, para que vuestra cuna no balanceara con las vicisitudes de la vida, llegó al final, el mar de la independencia, vanidad, orgullo y falta de sentimientos, lo secaran. Entrasteis por un mar, revuelto, donde se busca glorias, efémeras, ser más que nadie, solo soy un trapo viejo donde limpiáis vuestras frustraciones, eso es lo que pensáis. Pero no, yo soy la misma y no perdono, de lado me pusisteis, yo el mismo haré, por felicidad un poco ensobrada por tanta desilusión, tengo unos brazos abiertos esperándome. Puede no ser un adonis, un millonario, un Dr. Pero es una persona, sencilla, dulce y amiga, en mi edad, me basta. No busco pasión, solo amparo para que me seque las lagrimas, que me provocasteis.
No hagáis de cuenta, asumí que ya no sirvo para nada, que estorbo, que sois otras personas, no las que recogí en mi regazo con tanto amor.
Sé que me echarais las culpas, normal, pero un día despertareis, nunca más volveréis a dormir. El remordimiento del malo vivir que me hacéis pasar. No vos dejaran tener paz.
Avisos, tantos he dado, llamar a la razón, intentar que comprendieran, lo que yo quería, todo fue en vano. Así, mi decisión, mientras pueda, de mi nada podréis esperar, solo, algo que fui y no volveré a ser, para vosotras.
Mi tormento terminó, todo tiene un fin, me ha costado, pero fue demasiado y doloroso, ni perdonar en este momento puedo. Quizá algún día, no lo sé.
No admito faltas de educación, mentiras y hipocresía, de nadie y mucho menos de quien me debe la vida y su bien estar.
Años y años, dando, ahora que quería in poco de comprensión ni eso tenéis para mí. Paciencia, quien no tiene sentimientos, no los puede dar.
Qporto 2 de Febrero de 2012
Carminha Nieves.

Poeta

Poemas :  La conocí en el autobús
Disparé una sonrisa al aire, y sin quererlo así, impacto contra su rostro, lo noté por su mirada y su alegre contraataque, una alegre sonrisa que viajó a toda velocidad tan solo para alcanzarme, y así fue como comenzó nuestra platica en aquel día lluvioso, una sonrisa que brotó de un recuerdo al azar pareciendo un ataque suicida, se convirtió en una efectiva ofensiva si mi objetivo era comenzar algo.
Un hola estaba dado por sentado así que me limité a preguntar su nombre, con una voz dulce cargada con un poco de timidez me respondió y preguntó por el mío, inmediatamente y sin pensarlo respondí “yo soy Marcos mucho gusto” la reacción fue tan veloz que creí que me equivocaría en mencionar mi propio nombre, ella me miró un tanto sorprendida por mi reacción y llevó la plática por otro rumbo.
Ignorando mi tropiezo inicial y con un gesto muy cordial, me invito a sentarme a su lado en aquel autobús que yo había tomado para ir a mi hogar, fue curioso, el azar jugaba a mi favor y segundos después de que comenzara mi labor de hablar con ella, la persona que iba sentada se decidió a bajar, y una sonrisa en mi rostro no pude ocultar, no sabía ni que decir, aquella situación me había tomado por sorpresa, y aunque era bien recibida la sensación no acababa de tomar forma.
Hablamos de todo y de nada en los pocos minutos que hubo antes de que se tuviera que ir, llegó su parada pero aún faltaba mucho para la mía, tendríamos que despedirnos de momento, pero con un rápido reflejo me pidió mi número telefónico y con un movimiento casi robótico, lo apunte con cuidado en su celular, anoté mi nombre y el tiempo se había terminado, ella ya tenía que bajar y yo no alcancé a pedir el suyo, pero me dio algo mejor, me dio una inspiración nocturna y una sonrisa de luz diurna, que mientras escribo brilla en mi memoria.
Y esperaré por una llamada o quizás un mensaje, cualquier noticia de aquella dama que conocí en un día de lo más curioso.
Poeta

Poemas de reflexíon :  El Poeta Compasivo
Espìritu Santo gracias por mi Don de Piedad.Amèn.
Espìritu Santo bendìceme con tu justicia y tu verdad.
Espìritu Santo bendìceme con tu justicia y tu verdad.
Espìritu Santo bendìceme con tu justicia y tu verdad.
Espìritu Santo bendìceme con tu justicia y tu verdad.
Espìritu Santo bendìceme con tu justicia y tu verdad.
Espìritu Santo bendìceme con tu justicia y tu verdad.
Espìritu Santo bendìceme con tu justicia y tu verdad.
Espìritu Santo bendìceme con tu justicia y tu verdad.
Espìritu Santo bendìceme con tu justicia y tu verdad.
Espìritu Santo bendìceme con tu justicia y tu verdad.
Espìritu Santo bendìceme con tu justicia y tu verdad.
Espìritu Santo bendìceme con tu justicia y tu verdad.
Espìritu Santo bendìceme con tu justicia y tu verdad.
Espìritu Santo bendìceme con tu justicia y tu verdad.
Espìritu Santo bendìceme con tu justicia y tu verdad.
Espìritu Santo bendìceme con tu justicia y tu verdad.
Espìritu Santo bendìceme con tu justicia y tu verdad.
Espìritu Santo bendìceme con tu justicia y tu verdad.
Espìritu Santo bendìceme con tu justicia y tu verdad.
Espìritu Santo bendìceme con tu justicia y tu verdad.Amèn.
Poeta

Poemas de reflexíon :  El Poeta Compasivo
Espìritu Santo gracias por mi Don de Ciencia.Amèn.
Espìritu Santo gracias.
Espìritu Santo gracias.
Espìritu Santo gracias.
Espìritu Santo gracias.
Espìritu Santo gracias.
Espìritu Santo gracias.
Espìritu Santo gracias.
Espìritu Santo gracias.
Espìritu Santo gracias.
Espìritu Santo gracias.Amèn.
Poeta

Poemas de reflexíon :  El Poeta Compasivo
Espìritu Santo gracias por mi Don de Piedad.Amèn.
Espìritu santo bendìceme.
Espìritu santo bendìceme.
Espìritu santo bendìceme.
Espìritu santo bendìce a Egipto.
Espìritu santo bendìce a Haitì.
Espìritu santo bendìce a Japòn.
Espìritu santo bendìce a los Estados Unidos.
Espìritu santo bendìce a la Provincia de Jujuy.
Espìritu santo bendìce a la Provincia de Salta.
Espìritu santo bendìce a mi familia.Amèn.
Poeta

Poemas de reflexíon :  El Poeta Compasivo
Espìritu Santo gracias por mi Don de Ciencia.Amèn.
Espìritu Santo gracias por mi madre.
Espìritu Santo gracias por mi padre.
Espìritu Santo gracias por mi tìa Belèn Romero.
Espìritu Santo gracias por www.latinopoemas.com.
Espìritu Santo gracias por www.loscuentos.net.
Espìritu Santo gracias por wwwpoesiaspoemas.com.
Espìritu Santo gracias por mi vista.
Espìritu Santo gracias por mis lentes.
Espìritu Santo gracias por mis lentes.
Espìritu Santo gracias por mi vista.Amèn.
Poeta

Poemas de reflexíon :  El Poeta Compasivo
Espìritu Santo gracias por mi Don de Sabidurìa.Amèn.
Espìritu Santo te bendigo.
Espìritu Santo gracias.
Espìritu Santo bendìce a mi familia.
Espìritu Santo ayuda a Barak Obama presidente de los Estados Unidos de Amèrica.
Espìritu Santo perdona a Osama Bin Laden.
Espìritu Santo ayùdame a ser santo.
Espìritu Santo te alabo.
Espìritu Santo te amo.
Espìritu Santo gracias.
Espìritu Santo perdona mis pecados.
Espìritu Santo perdòname.
Espìritu Santo bendìce mi provincia.
Espìritu Santo ayuda en la reconstrucciòn de Haitì.
Espìritu Santo ayuda en la reconstrucciòn de
Japòn.
Espìritu SAnto guìame en tu verdad como pilar de mi vida como creyente.
Espìritu Santo ayudame a seguir tus pasos.
Espìritu Santo gracias por mi vida.Amèn.

Poeta